Karmaşa filtresi

Evren kaostan doğdu. Zihni algılama yetisini koruyan herkes bu kaosu geçmiş bilir. Evren hâlâ kaostur. Hayat kaosun ta kendisidir. Bizi sürüklenmekten kurtaran ya da sürüklenmediğimize inandıran tek şey zamanı ve mekanı algılama şeklimizdir. Böylesine bağımlı olduğumuz bu yetinin bu kadar kırılgan olması dehşet verici. İnsanı hayatta ve ‘aklı yerinde’, işlevsel tutan zihnin, küçük bir kırılmada insanın en korkunç işkence kaynağı olabilmesi; kendi varlığı içinde, hayatı olduğu kaos gibi yaşamaya mahkum etmesi ironiktir.
Kaosu deneyimlemememizin, hissetmememizin tam olarak bir pamuk ipliğine bağlı olduğunu anladım. Bir yandan hayatın kaotik doğasını kabullenmek zorunda kalırken, bir yandan da gerçeği asla göremeyeceğimi ve amacı beni korumak da olsa bir algı hapishanesinde yaşadığımı gördüm. Hayatı zihnimizin merhametinde yaşıyoruz.