Blog

Herkesleşmek, kimseleşmek; sanki bir kutupta bulunmak zorundayız. Birinden birine uymalıyız ve iki kutbu da hakaret saymalıyız. En yaygın hakaret kabul edilen kutup herkesleşmek sanırım. “Sen de herkes gibisin.” Bu sözü negatif tınısından arındırmalı bence. Herkesin sevdiği şeyleri sevmemeye çalışıyoruz, zevk sahibi olmak adına üstelik. Kimsenin dinlemediği bir müziği dinlersen zevklisin mesela. Eğer sen bir şekilde…

Etraftaki güzellikleri fark etmeyerek yazık ediyoruz. Sonuca ulaşmak adına süreci kaybediyoruz. Varacağı yeri düşünürken yürüdüğümüz yolu görmüyoruz. Ve bunu mecazi bir yerden de söylemiyorum. İçimize öyle işlemiş ki bu durum, geçtiğim yerleri fark etmek şaşırtıcı olan haline gelmiş. Ufacık bir güzelliğe şahit olmak bile heyecanlandırırken, bu şahitliği korumak bazen zor. Her ne kadar tamamen kaybettiğimiz…

Bazen yalnızca biriyle konuşma ihtiyacı beni aç hissettiriyor. Herhangi biriyle değil de, aynı hızda, aynı coşkuyla, dolu dolu cümleler kuracak biriyle. Böyle biriyle herhangi bir konuda konuşmaya aç hissediyorum. Seçtiği kelimelerle, bu kelimeleri tonlayışıyla, orada yalnız ikimiz kalana kadar konuşmak. Hayır, uzun bir sohbetten bahsetmiyorum; etraftaki diğer herkes ve her şeyi yok edecek bir sohbet…

Belki de aynı hataları yapmaya mahkumuzdur, kendimizle değil de bizden önce gelenlerle. Bir karar alırken istediğin şeyi seçmeye çalışırkenki “acaba salaklık mı ediyorum?” dedirten o geçmiş tavsiyeler hepimizin kafasında hazır bekliyordur diye düşünüyorum. Tam da istediğini değil diğer yolu seçmen gerektiğine yönelik tavsiyelerden bahsediyorum. Yalnız ilginç olan, bunlar çok önceden duyduğun, duyduğunda hak verdiğin ve…