Ölüm bile kalıcı değil; bir başkasını rahatsız ettiği sürece gerçek. Yol ortasında ölmüş, donup kalmış bir farenin kaderine çok da yabancı değiliz. Bakamayacak kadar nahoş bir son, ancak bir sonraki geçişte orada bile değil. Hiç olmamış gibi. Her şey de böyle. Rahatsız edici olsun olmasın, her şey tek bir geçişlik kadar sürüyor. Bir dahaki geçişte hiç olmamış gibi ortadan kalkacak anlardan oluşuyor. Birilerini rahatsız ettiğin kadar ölüsün. İstenmeyen hale geldiğimiz gibi kalanlar da bizi yol ortasında ölmüş bir fare gibi önünden kaldıracak. Ve doğru olan da bu, hepimizin gözünde, sıramız gelene kadar.
Orada mısın?
Written by
Bir yanıt yazın